Dutch Winter School


During most part of my life, hard work and successful seasons were represented by a new trophy on the shelf.


Time has past, priorities have changed and tonight I am going home proudly carrying a simple piece of paper.


It might sound a bit rude and sloppy, but while my medals are all in a special wall, my academic diplomas are somewhere in a old drawer.


This one, however, has a special meaning. It represents all I went through since, exactly 9 months ago, I arrived in the Netherlands:


All the uncountable times I tried some words and expressions before I could finally properly pronounce them, the thousands of nonsense grammatical rules I learned, the despair of not being capable to say exactly what I wanted, or the many occasions I took more than 5 minutes to say something I could probably say in less than 1.


I am sure there is still a loooooooong way to go, but I feel I just reached a point in which giving up is no longer an option.

Nobody speaks dutch in a B1 level forever: just like in a marathon, as soon as you reached the km 25, you better run until the end - after all, the way back is longer than the way until the end!!!


17 views0 comments

Recent Posts

See All

Afgetrokken

Het was maart 2018 en we gingen op bezoek bij iemand. We reden weg toen ik een appje stuurde aan diegene die op ons wachtte: - "We zijn afgetrokken!" Altijd leuk hoe mensen ons lachend ontvangen...!

Wat een schattige poeppie!!!

"Ze hebben een poep gekregen. Hij is zo schattig!!!" Het was een puppy, natuurlijk. Het "oe" en "u" niet goed kunnen onderscheiden blijft mijn gevaarlijkste fout, blijkbaar.... Huur en hoer, poep en p

Aanvullen of aanvoelen

"Het mooiste zou zijn als we uiteindelijk elkaar aan kunnen voelen". - jij bedoelt "aanvullen", of niet soms?! "Ja, dit!" reageerde ik, wetend dat mijn "u" mijn grootste zwakke punt is en lietend duid