Search

Indomit TrailMarathon Bombinhas, Brazilië.




Toen ik, in Februari dit jaar, besloot om in Augustus naar Brazilië te vliegen om mijn familie te bezoeken, ging ik gelijk "even" kijken of er toevallig ook een trail in die periode was. En dan heb ik deze, in de buurt van waar mijn zus woont, gevonden.

Dat was ideaal, want mijn moeder en ik waren al van plan om daarheen te vliegen. Mijn zus woont in Santa Catarina, +-800km zuidelijk vanaf Sao Paulo, de stad waar mijn moeder, vader, oma en meeste vrienden wonen.


Waarom ze daar woont is een langere verhaal, maar het is in iedere geval een super mooi gebied met veel natuur en strand. Die trail leek me dus gaaf te doen! En als plus, waren een aantal (+1600m) hoogtemeters bij. "Goed om te beginnen", dacht ik! Want 42km had ik al vaker gelopen, maar nooit in de bergen...


En na een week in Sao Paulo, vlogen mama en ik die kant op. Dan maar met mijn zus nog naar die strand gereden. In totaal, moesten we vanaf Sao Paulo 1 uur vliegen + 2 uur in de bus + 2 uur in de auto zitten om in Bombinhas te komen. Maar "hoe minder bereikbaar hoe mooier" zeggen we hier.


We kwamen er vrijdag aan en ik mocht om zaterdag ochtend (7:30) los.


Vroeg, want hoewel hier winter is, het wordt nooit minder dan 18 graden. Dit was, trouwens, de temperatuur bij de start. Vanaf 10 uur in de ochtend hadden we al volle zon en 28 graden in de kop.




Het parcours was super gaaf. We zijn op strand begonnen en na 3 km pakten we een trail en begonnen we te klimmen. Niemand liep toen hard. Onmogelijk. Technisch en stijl. Ook naar beneden was het zwaar. Ik durf te zeggen dat het berg af nog moeilijker was dan het berg op...


Na 10 km waren we eindelijk klaar met de eerste berg. Maar dan gingen we gelijk op de volgende!!!


Rond km 18 kwamen we terug naar het strand en konden we een beetje van de vlakte (losse zand) genieten!



Van de 42km, hebben we maximaal 50m op asfalt gelopen. Dat is natuurlijk hartstikke leuk, maar dat betekend ook dat tussen een strand en de volgende, liepen we ook langs technische trails en stenen. Spannend!!!





Ontzettend mooi! Maar ook zwaar!!!!


Waar het kon, liep ik altijd "hard". Er waren "check points" langs de parcours waar als je te laat kwam, moest je stoppen. Gelukkig was ik constant genoeg om door te kunnen gaan. De tijdlimiet voor de 42km was 8 uur. Toen ik dat las, dacht ik dat makkelijk te doen was. Maar van de 20 vrouwen, slechts 6 hebben het uitgelopen. Zelfs, was ik de 2de vrouw (en 10de overaal) en deed het 6 uur 20 minuten over. En makkelijk is zeker anders!!!


Er waren in totaal 9 verzogerenposten. Ik dacht in principe dat dit een beetje overdreven was, maar met die warmte, was ik er uiteindelijk blij mee.


Verder, waren mijn zus en mama aanwezig in een aantal punten om mij aan te moedigen. Dat was zeker van groot belang!


Ik heb alle mijn doelen bereken: ik heb geen enkele keer naar de horloge gekeken, ik liep rustig aan en slim op gevoel door, voelde mentaal en fysiek sterk en kon van hele parcours genieten.


Na de finish ging ik natuurlijk gelijk het water in. En ooooooo wat was dat lekker verfrissend!


Verder heb ik nu 2 ITRA (International Trail Running Association) punten. Die zijn nodig als ik sommige grotere en langere trails in de berg wil lopen... In principe ben ik van plan om dit jaar even in Nederland te blijven lopen, maar wie weet?!?!


En deze week nog nagenieten en rust nemen. Benen waren voor 2 dagen stijf en redelijk pijnlijk. Gisteren (3 dagen na het loop) heb ik 4km heel rustig aan gelopen en vandaag voel ik me als nieuw. Maar ik beloof dat ik tot maandag niet meer ga lopen, oké?! Volgende week dinsdag ben ik weer in Nederland! Ik mis jullie en de vlakke land!











0 views