9 uursloop

Zo'n week geleden reisde ik nog op de motor richting Nederland toen Peter mij appte over ene 9uursloop in het weekend erna. "Waarom ook niet?!", dacht ik.


Ik had het nog nooit gedaan, dus ik dacht dat ik het wel kon. In zulke uursloop is de bedoeling dat je in de gestipuleerd tijd zo veel kilometers mogelijk aflegt. Gisteren mochten we voor 9 uur los, maar wereldrond bestaan zelfs 144 uursloop. De parcours in zulke evenementen is vaak een (heel) korte rondje. Gisteren liepen we (109,09 in mijn geval) rondjes op een wielbaan van 750m.

Dat klinkt misschien idioot en is waarschijnlijk bedoeld om de mentale uitdaging groter te maken. Persoonlijk vond ik het juist heel leuk om te doen: je loopt alleen, je doet je ding, maar ben altijd in de buurt van anderen. Af en toe is er ruimte voor een praatje, af en toe loop je stil voorbij: precies goed zo, vond ik!


Peter en ik reden samen naar Assen. Eenmaal in het bezit van onze startbewijzen hebben we een strategische plek aan de kant van de baan gezocht om onze verzorgingspost op te zetten. De organisatie bood ook wat aan, maar in zulke lange dagen heb ík sowieso ergens een warme maaltijd en een rustig zitplaats nodig.


Om 10 uur gingen we met zijn 12en los. 11 mannen en ik, de enige vrouw op de 9uurs. Ze zeiden dat ik al mijn eerste plaats had gegarandeerd. "De eerste vrouw, maar ook de laatste", dacht ik. Een eerste plek win je niet zomaar, een eerste plek verdien je - ben ik van mening.


Ondanks dat we heel graag in elkaars gezelschap lopen, deden Peter en ik ieder ons ding. Vanwege het formaat van de baan konden we elkaar vaak zien, maar omdat we op verschillende tempo's liepen (hij veel harder dan ik), hebben we niet zo vaak náast elkaar gelopen, tenzij wanneer ik door hem ingehaald werd.


Mijn strategie was simpelweg de uren laten voorbij gaan. Bij elke afgerond uur mocht ik van mezelf een kleine drink of eetpauze nemen; Een soort beloningsmoment. De eerste twee uren gingen lekker en heb ik dan niet gepauzeerd. Gevaarlijk - weet ik - maar ik loop heel vaak 2 uur nuchter, dus die risco kon ik me nog permitteren. Vanaf de derde uur heb ik me aan mijn plan vast gehouden. Naarmate er (later op de dag) warm werd nam ik vaker (elke 1/2 uurtje) een extra drink pauze. Mijn horloge werd nergens voor op stop gezet: drink, plas en eet pauzes werden allemaal mee geteld.


Ik liep helemaal op gevoel met op het scherm van mijn horloge alleen de tijd van de dag: geen hardloop data zichtbaar. Op elke 5km kreeg ik een melding met een korte samenvatting van de actuele data te zien: de totale km's en de gemiddelde tempo (tijd per km) tot zover. Ondanks dat bleef ik trouw aan mijn op-gevoel-lopen strategie.


Na ongeveer 3 uur zag ik dat een marathon PR mogelijk was en dat werd mijn eerste doel. Muziek mocht dan aan en ik mocht even een uurtje hard werken tot dat, toevallig op een moment dat ik naast mijn grootste loopidool liep, dit op het scherm verscheen...:


Mijn vorige PR was van Juni 2017: een keurig onder-4-uur tijd (3u59'45''). Dat zijn dus ruim 6 minuten meer dan wat ik gisteren heb gedaan. In de afgelopen 4 jaren liep ik voornamelijk trails en focust ik vooral op het opbouwen van afstand. De snelheid liet ik in principe los. Daarom was ik gisteren totaal verbaasd toen ik zag wat er nog in zat.


Ietjes hierna (dus op de 4 uur rond) heb ik mezelf een langere eetpauze gepermitteerd. Even zittende mijn bakje Noedels eten. Toen ik ongeveer 15' later weer klaar was, besefte ik me dat als ik in de komende 40 minuten een beetje door liep, ook mijn snelste 50km haalbaar was. Precíes een uur na mijn marathon PR was dit op het scherm te zien:


Ruim 20 minuten van mijn vorige (50km) PR af. Dat ik ooit 50km onder 5 uur zou lopen had ik echt níet verwacht!


Hierna mocht ik dus weer een afgeronde-uur-appeltje-pauze nemen. Tijd om te reflecteren: Wat kon en wilde ik in de komende 4 uur nog halen?! Voor de start had ik stiekem bedacht dat ik minimáál 70Km wilde afleggen. Ik besloot dan eerst om rustig aan daar naartoe te werken.


Gezien hoe (misschien onverstandig) hard ik in het begin had gewerkt, dacht ik dat ik inmiddels heel veel wandelpauzes nodig zouden hebben, en verbaasde ik me bij elke afgerond nog rennend rondje. Het ging niet meer zo hard, maar ik was gewoon niet te stoppen! Heel af en toe deed ik nog een wandel-rondje.


Na 7uur 35min haalde ik die 70km. Op dat moment werd het behalen van 80km mijn uiterst doel van de dag. 1uur 25min voor 10km: realistisch haalbaar. Proberen maar!


Precies om 19uur werd er door de organisatie een signaal gegeven. Iedereen stopte met het lopen en de restende meters werden nog bijgeteld. Uiteindelijk heb ik in 9 uur precies 82,2km afgelegd.


En hoe raar dat ook klinkt, ik heb volledig van mijn dag en van de 109 rondjes genoten. Er waren veel meer ups dan downs, de gezelschap was aangenaam, temperatuur was goed en ik voelde me fysiek en mentaal sterk.


Dat ben ik niet vaak, maar dit keer kan ik wel zeggen: Tevreden en trots!

Misschien is het niet een uniek prestatie, maar het is meer dan ik van mezelf had verwacht. Ik permitteer me hierdoor die eerste plek: ik heb hem uiteindelijk wel verdiend!