Elke 12 juni is voor mij mijmerend. Misschien is dát wat verjaardagen bij mensen doen?!


In de afgelopen 35 jaar heb ik het weinig gedaan van wat van mij verwacht werd: ik ben wel naar school geweest, maar daar lag mijn focus nooit op; Ik heb aan sport gedaan, maar heb het niet altijd gezond gehouden; Ik werd veganistisch terwijl mijn vader vlees verkocht om mijn alimentatie te betalen; Ik ben vroeg begonnen met werken, maar koos voor de ongewone carrière; En toen men dacht dat ik eindelijke eens dé juiste keuze had weten te maken, scheidde ik slechts 4 jaar later.


Inmiddels is mijn sociale kring een stuk kleiner geworden. Dat vind ik niet erg, want dat komt heel waarschijnlijk juist door die verwachtingen waar ik niet aan wil voldoen, en omdat ik niet bang ben om te zeggen wat ik denk of voel. En hoewel ik een paar mensen af en toe bij ons aan tafel moet missen, voel ik me vooral dankbaar voor wie ik tegenwoordig wel om mij heen heb.


Tot tien jaar geleden stelde ook ík mijn leven helemaal anders voor. Gelukkig zat ik op die ambities niet helemaal vast. Inmiddels ben ik super trots op mijn keuzes en schaam me amper voor de fouten die ik onderweg heb gemaakt. Aan de uitkomst, oftewel aan het leven die ik nu heb, zou ik uiteindelijk niks willen veranderen, bedacht ik toen ik gisteren naar bed ging.

Recent Posts

See All

E agora?

Há tempos venho pensando em escrever um texto em português. Chegou a hora: Agora que o blog está censurado, esse espaço volta a ser principalmente meu e o filtro, portanto, menos rigoroso. Sempre escr

Ik vertrok

Ik was er niet helemaal klaar voor, maar ik was klaar met het wachten. Na het verkopen van (bijna) alle mijn bezittingen, sloot ik precies 5 jaar geleden de deur van mijn appartement in São Paulo voor