Dag 11: afscheid is een bitch

Morgen is het tijd om afscheid te nemen: Ro & de boys vertrekken richting Croatie om daar nog vakantie te vieren en ik vertrek richting Noord. Ik weet nog niet precies welke route ik neem. Ik heb wel een paar ideeën, maar alles is nog afhankelijk van het weer én van mijn mood in de komende dagen. Het voelt lekker om geen afspraken of vaste plannen te hebben!


Vandag brachten we de ochtend aan het inpakken van hun spullen (want ook als ik dat zou willen, heb ik niet veel om in te pakken) waarna we in Riva del Garda (bij het Gardameer) gingen lunchen. Het was bedoeld als een leuke uitje, maar werd uiteindelijk nog een (dit keer minder aangenaam) nostalgische sessie voor me.


We zijn ook bij een zeilenspeciaalzaak geweest en dat was de trigger: daar werd mij gevraagd of ik mee deed in de WK van 2003 die hier (in Riva) plaats vondt.


Já: dát was mijn allerlaatste internationale wedstrijd ooit met de Laser, en de uitslag was niet goed - ik werd toen na 3 dagen racen van de hele wedstrijd gediskwalificeerd. Dat kwam door een regel die we in Brazilië niet vaak genoeg gebruikten en waarop ik dus niet attent genoeg was. Dit was een gigantische teleurstelling voor mij. Daarnaast was het niet makkelijk om aan mijn sponsors te uitleggen.


Ik was toen 17 en moest van mijn vader ook nog "mijn" carrière keuzes gaan maken. Het jaar erna ging ik naar de Universiteit en het zeilen liet ik daardoor los. Hoewel, als ik het nu terug denk, besef ik me dat die diskwalificatie de afknapper en het begin van het eind van mijn solo-zeilcarriere is geweest. Ik heb daarna slechts nog één keer in wedstrijdverband (een NK in Brazilië) op een eenpersoons boot in gevaren.


Met dit de hele middag in mijn achterhoofd, probeerde ik van de gezelschap van mijn beste vriendin (een vriendin die ik juist aan het zeilen en die periode in mijn leven te danken heb) te blijven genieten.


Ik heb een hekel aan afscheiden. Soms overweeg ik niet eens op bezoek te gaan, bang voor de pijn die de afscheid me altijd bezorgd. Ik ben natuurlijk blij dat ik kwam, maar afscheid is toch een bitch.

Recent Posts

See All

Het was maandag 8 uur in de ochtend. Ik zat al zo'n twee uur te werken, waardoor de excuus "ik was nog niet helemaal wakker" vervalt. Ik ontving een digitale flyer die duidelijk gericht op ouderen was

Bijna 6 jaar geleden vertrok ik en liet ik al mijn geliefde -behalve mijn honden- achter. Om mijn moeder gerust te stellen belofte ik om in principe minstens één keer per jaar haar te bezoeken - en da