Dag 12: moto Mekka

Ik schrijf vandaag vanuit mijn tent, die ik een uurtje of drie geleden ergens tegen de Alpen aan heb opgezet. Het regent en het is voor mijn doen best koud: een grad of 12. Ik heb nooit alleen gekampeerd. Tot nu toe bevalt me wel. Ik doe alles op eigen tempo en hoef nergens anders zorg over te maken dan met mezelf en mijn basis behoeftes. Ik ben benieuwd hoe ik de nacht zal ervaren.



Mijn dag is vandaag vroeg begonen met een loopje langs het Idro meer waarna ik mijn spullen mocht inpakken en op de motor zetten. Een uur of 9:00 was ik klaar om te vertrekken, maar er moest eerst nog gehuild worden. Ik ben echt niet goed met afscheiden! Gelukkig wist Roberta dat al en ik mocht een lange en strak knuffel van haar krijgen - maar niet zonder dat ze me plaagde en dat we uiteindelijk óók hierover lachen: van stoer heb ik alleen maar de buitenkant, zegt ze!!!



Vandaag had ik geen eindbestemming. Ik wilde heel graag langs de Stelviopas rijden, maar verder had ik niet echt een plan. Onderweg naar de Stelvio heb ik langs andere passen gereden. De Gaviapas is ook een aanrader.



Het weer was niet geweldig. Ik kwam in de regen bij de Gaviapas aan. Daar heb ik dan even de tijd genomen om een kopje thee te drinken voor dat ik verder naar de Stelvio reed.



Het bleef koud daar boven, maar het werd gelukkig snel droog. De Gaviapas ligt op zo'n 2.600m en de Stelvio is nog 500m hoger.



De wegen daar naartoe zijn simpelweg verbluffend. Ik voelde me als een kind. Ik kon het bijna niet geloven in wat ik zag: de wegen en bochten zijn inderdaad een Mekka voor elke motorrijder en de uitzicht is simpelweg onbeschrijfelijk. De foto's verbeelden niet genoeg, geloof me: man moet dat gewoon eens mee maken om te begrijpen!!!



Door de bergen rijdend moest ik vaak denken aan hoe we als mens klein en tegelijkertijd petulant zijn. Wat maakt ons denken dat de natuur er voor ons is ipv andersom?



Nadat ik daar boven een picknick had gedaan was het tijd om door te rijden, maar waar naartoe? Eerste plan was de berg af zien te komen om mijn vinger weer in bewegen krijgen, daarna zocht ik een kleine camping in de buurt (nog 1 uurtje uitrijden) en hier lig ik nu - al met een pizza in mijn buikje!!!



Alleen uit eten heeft ook zijn charmes, trouwens...


Morgen is een totale raadsel. Ik werd door een vriendin uitgenodigd om in Zürich te slapen, maar jullie kunen zich vorostelen dat grote steden niet echt mijn voorkeur hebben. Anderzijds zou het leuk zijn om haar weer eens te zien. Ik ga een nachtje erover slapen, morgen rustig wakker worden en kijken waar ik zin in heb. De enige vaste plan is zondag of maandag thuis zien te komen!



Recent Posts

See All

Op 4 Mei 2016 kwam ik bang maar tegelijkertijd droom en-hoopvol in Nederland aan. Ik was hier vaker geweest, maar nooit eerder had ik mijn honden meegenomen: een teken van mijn (serieuse) intenties d