Dag 15: plekje bij het water

Ik vind het in mijn tent slapen steeds leuker. Ik slaap blijkbaar ook heel goed erin. Vanochtend werd ik pas om 7:30 wakker - wat best laat is voor mijn doen.


Het was droog en na een snelle kijk naar de voorspellingen besloot ik zo snel mogelijk van de camping af. Do weerbericht sugereerde dat later de kans op regenen groter was.


Zonder te douche of eten, vertrok ik om 8:30 alsof ik een vluchteling was. Het voelde gewoon níet goed in die omgeving - vraag me niet waarom. De eerste 1/2uur reden we opzoek naar een tankstation - wat in die regio niet vanzelfsprekend was.


Na het tanken (hoewel Linda weinig vraagt, moet ook gebeuren) waren we nog 5 uur onderweg - inclusief pauzes, één waarvan bij een Decathlon omdat ik steeds koud had - met koers op La Roche en Ardennen.


Het was meestal droog (met korte regenbuien af en toe), maar het waaide best hard - wat de rit iets minder aangenaam maakte. In de autosnelwegen is het saaier rijden, maar dan zet ik muziekje aan, ga ik als een gek hardop mee zingen (voordeel is dat niemand ziet of hoort) en maak ik alsnog een mooie tijd van.


Rond 14:30 kwam ik aan bij een camping waar we een heerlijke plek bij het water hebben gekregen. Ze hadden een paar weken geleden grote last van overvloed. Hopelijk niet alweer dit weekend.



Na het optuigen van mijn tent (en natte/stinkende kleding ophangen), wilde ik heel graag gaan douche, maar daarvoor moest ik geld gaan opnemen: Ik mocht bij de camping niet pinnen (in welke jaar leven we alweer?!?!!).


Dan maar gelijk mijn hardloopsessie doen. Na 5km was ik terug en mocht ik eindelijk douche: ik voel me alweer mens!


Nu zit ik te genieten van de geluid van het stromende water - waarop ik zo gek ben.


Ik ben nu zo'n 4 uur rijden van thuis. In principe blijf ik hier tot zondag, tijdnemend om de omgeving te verkennen en rust te nemen: een goede manier om mijn reis af te sluiten, vind ik.


Vandaag voegden we nog twee op onze lijst van doorgereden landen: Luxemburg (waar de benzine lekker goedkoop was!) en België.

Het verschil in de kwaliteit van de wegen tussen alle lande vielen me trouwens op: van Frankrijk had ik sowieso meer verwacht. Ik voelde me daar bijna in Brazilië - zo slecht waren de autosnelwegen in vergelijking met mijn verwachtingen. Maar ja, misschien was het mijn fout om verwachtingen te hebben!


Als ik eenmaal thuis ben en dit allemaal heb laten bezinken, wil ik eens over de hele reis schrijven. Niet in de vorm van dagboek zoals nu, maar in de vorm van reflectie. Ik heb steeds het idee dat deze ervaring mijn manier van leven zal veranderen.


Ik ga nu naar de dorp om wat eten te scoren!


Tot morgen, volks!!!

Recent Posts

See All

Op 4 Mei 2016 kwam ik bang maar tegelijkertijd droom en-hoopvol in Nederland aan. Ik was hier vaker geweest, maar nooit eerder had ik mijn honden meegenomen: een teken van mijn (serieuse) intenties d