Dag 4: living the dream

Vanochtend werd ik iets voor 6 wakker en ging ik gelijk een stukje lopen. Daarna douche, eten en inpakken.


Tijdens het ontbijten heb ik besloten om mijn route aan te passen ivm het weer, en ondanks dat ik niet alle passen deed die ik gisteren in gedacht had, kan ik echt níet klachen.



Hoewel ik mijn best doe om mijn verhalen en ervaringen in dit blog een plek te geven, wat ik vandaag beleefde is simpelweg onbeschrijfelijk.



Ik zit hier al een tijd naar de plafon te staren, zoekend naar de juiste woorden, maar niks blijkt goed genoeg te zijn.



Alleen op mijn motor door de bergen rijden was altijd zó ver van mijn realiteit dat ik dit niet eens durfde te dromen. Dat was een spontaan idee en nu ik hier ben durf ik bijna te zeggen dat de beste ooit was.



Na nog een dag op de weg met zon, regen, warm en koud weer, heb ik mezelf betrapt lachend toen ik het eerste boordje "Lago d'Idro" zag verschijnen.



De kilometerteller telde precies 1.511km toen ik vandaag om 17uur, helemaal trots op mezelf, in Idro aan kwam.



..En zo'n knuffel maakt natuurlijk elke kilometer waard.


Het voelt als thuis!!!!



Recent Posts

See All

Het was maandag 8 uur in de ochtend. Ik zat al zo'n twee uur te werken, waardoor de excuus "ik was nog niet helemaal wakker" vervalt. Ik ontving een digitale flyer die duidelijk gericht op ouderen was

Bijna 6 jaar geleden vertrok ik en liet ik al mijn geliefde -behalve mijn honden- achter. Om mijn moeder gerust te stellen belofte ik om in principe minstens één keer per jaar haar te bezoeken - en da