Dag 6: nostalgie tot het max

Elke woensdag middag is er zeilen training op het Idro meer en Ro had een boot voor me geregeld zodat ik vandaag mee kon doen. Er was heel weinig wind, wat voor mij extra leuk maakte gezien dat altijd mijn specialiteit was. In dit geval zijn strategie, geduld én detailjes aan het stuuren extreem belangrijk en hoewel meeste mensen denken dat ik meer van de kracht werk houd, niks is minder waar als het gaat om zeilen. Het is heel bijzonder hoe ik me na meer dan 15 jaar zonder ermee te varen, nog thuis voel op een Laser (soort eenpersoonsboot) . Mijn routines en gewoontes vanaf het optuigen tot aan het opruimen bleken plotseling weer wakker te zijn. Tijdens het varen ook: na twee of drie overstagingen was de techniek al alsof ik nooit gestopt was.

Het prikkel natuurlijk wel, maar uiteindelijk zie ik het gewoon niet zitten om hiermee opnieuw serieus te beginnen. Maar deze week mogen we natuurlijk los en daar wil ik zeker van genieten als de weeromstandigheden mee zitten - sowieso omdat Ro nu een tweede kans verdiend om mij te slaan!!! (gaat waarschijnlijk gebeuren als het harder waaidt)


Het lopen ging vanochtend ook door, trouwens. Het was weer een goede training maar door de mist kon ik niet veel van de uitzicht genieten. Het maakt niet uit: Morgen nieuwe kans!


Verder niet veel nieuws: het is hier gezellig en ik ben ontsettend blij om hier met Ro, Vitto en Carlos te mogen zijn. Af en toe is het ook druk. Ze zijn alle drie heel lawaaierig/aanwezig. Door elkaar heen en hard praten is iets heel Braziliaans - iets waar ik persoonlijk altijd een hekel aan heb gehad - en ik merk dat ik nog gevoeliger daarvoor ben geworden sinds ik in Nederland ben gaan wonen. Dat wil niet zeggen dat ik daardoor minder van hun houd of hier niet op mijn gemaak heb. Het is alleen dat ik af en toe tijd voor mezelf nodig heb om op te laden - en gelukkig vinden ze dat niet erg (en daarom houd ik nog meer van hun!!!) Morgen hebben we een volle agenda. Dus is het nu tijd om te gaan pitten. Het bed met Vittorio delen verdiend ook (ooit, misschien) een hoofstuk apart!!!

Wordt vervolgd!

Recent Posts

See All

Het was maandag 8 uur in de ochtend. Ik zat al zo'n twee uur te werken, waardoor de excuus "ik was nog niet helemaal wakker" vervalt. Ik ontving een digitale flyer die duidelijk gericht op ouderen was

Bijna 6 jaar geleden vertrok ik en liet ik al mijn geliefde -behalve mijn honden- achter. Om mijn moeder gerust te stellen belofte ik om in principe minstens één keer per jaar haar te bezoeken - en da