Hoe wéét ik dat?

Zoals de meeste van jullie weten, ik heb slechts één Nederlandse cursus gevolgd en dat was toen ik nog de basis zinnen en woorden moest leren. Daarna ging ik verder met Jip & Janneke boeken tot dat ik genoeg had om de praktijk in te gaan en van mijn eigen fouten leren.


Jullie lezen vaak grapjes over die fouten, maar wat óók wel eens gebeurd is dat ik me verbaas over woorden (en constructies) die ik wel góed weet te gebruiken.


De laatse zin hierboven, bijvoorbeeld. Het is geen simpele constructie en ik heb géén idee hoe ik dat voor elkaar heb gekregen.


Ook weet ik af en toe worden zoals "bevordering" en "afgrijselijk" te gebruiken om vervolgens me zelf gelijk af te vragen:


"Hoe wéét ik dat?! En waarom maak ik anderzijds zo veel domme fouten?!"


Recent Posts

See All

Zelf(ver)standig woorden

Zelfstandige naamwoorden zijn woorden die ‘een zelfstandigheid’ aanduiden. Dat kunnen concrete zaken zijn als mensen (man, Anneke), dieren (paard) en dingen (huis, hout). Maar het kunnen ook plaatsen

Sta(a)rt

"Hierdoor hebben we al een mooie start", dacht ik te hebben gezegd in een poging om de werkgroep aan te moedigen. Maar iedereen lachte. Blijkbaar heb ik gezegd dat we een mooie staart hadden...!