Kerst op afstand

Ik ben best sceptisch over feestdagen in het algemeen.

Ik maak liever een feest van elke dag. Soms met specifieke redenen, soms zonder.

Maar ik begrijp als mensen anders denken en de echte/ officiële feestdagen meer waarderen dan ik.


Voor zover ik het weet, denkt mijn vader net zoals ik. Hoewel hij altijd van de partij is als er maar mensen, eten en drank aanwezig zijn.

We hebben gisteren gebeld. Wat Bas en ik voor kerst gingen doen was onderwerp voor maar een kleine minuutje. Prima wat mijn betreft! Verder hadden we het over economie, hoe de euro steeds duurder in Brazilië wordt, over BBP hier en daar enzovoort. Dat is zijn manier om te vertellen dat hij jammer van die afstand tussen ons vindt (ook in de feestdagen), maar dat hij heel trots is dat ik in Nederland mijn plek heb gevonden!


Vandaag heb ik met mijn moeder en zus ge(video)beld.

In Brazilië wordt kerst vaak op 24 avond gevierd. Ze deden net alsof ze verbaasd waren toen ik in mijn pyjama's opnam - hoewel ze al lang wisten dat ik altijd maar één plan heb voor kerstavond: op tijd naar bed gaan.

- "Verder gewoon thuis blijven, lopen, met de honden uit, weet ik allemaal veel...en nee, we hebben geen kerstboom in het huis.", vertelde ik terwijl ze in hun bikini's onder 30 graden zatten te zonnen.


Op hun beurt, vertelden ze me enthousiast over allerlei plannen die ze voor deze avond hebben. En morgen komt mijn broer (met hele gezin) daar nog langs voor het weekeind. In Brazilie wordt Corona helemaal anders opgepakt - hoewel in dit geval zouden ze ook aan de Nederlandse maatregelen voldoen: er komen 3 volwassenen en 2 kinderen (onder 13 jaar) bij mij moeder langs. Als ík ook kwam, was dat niet meer het geval. Maar ik kom sowieso niet, dus geen punt.


Ik wil niet toegeven, maar het is strijdig. Hoewel ik kerst niks bijzonders vind, het idee dat zij zullen morgen allemaal samen zijn en ik niet erbij kan zijn, doet wel iets met mij. Ik weet het niet precies wat. Het is een mix van leeg en (stiekem) ook opgelucht gevoel: aan sociale verplichtigen heb ik geen zin in.


In de tussentijd ontvang ik nog een bericht:

"Ik weet dat je niet zo belangrijk vindt, maar ik wil je gewoon fijne feestdagen wensen!"

Het is mijn allerbeste vriend. Hij kent me goed, dus ik hoef niet perse daarop te reageren. Hij verwacht niks van me. Ik doe het toch want ik weet dat kerst voor hém extreem belangrijk is. Maar ik vraag ook hoe met hem verder gaat, zoals elke andere keer, want dat is voor mij waar het echt om gaat - onafhankelijk van de dag...

Recent Posts

See All

E agora?

Há tempos venho pensando em escrever um texto em português. Chegou a hora: Agora que o blog está censurado, esse espaço volta a ser principalmente meu e o filtro, portanto, menos rigoroso. Sempre escr

35

Elke 12 juni is voor mij mijmerend. Misschien is dát wat verjaardagen bij mensen doen?! In de afgelopen 35 jaar heb ik het weinig gedaan van wat van mij verwacht werd: ik ben wel naar school geweest,