Nieuwe taal nieuwe ik

Door het leren van een nieuwe taal heb ik een "nieuwe ik" ontdekt.


Bijvoorbeeld, met betref tot netjes spreken, zou mijn moeder (als ze Nederlands kon), heel trots zijn. Ik ken en gebruik in deze taal bijna geen

scheldwoorden en dat is (helaas) anders in het Portugees.


Andere voorbeeld is mijn naam. Ja, toch wel. Terwijl ik hier gewoon Adriana Overgoor heet, In Brazilië (of in het Portugees), ben ik Adri-hãn-a Ower-Go-R

(want het V daar klinkt als W, het G lees je niet van diep in jouw keel maar gewoon als een G, en de R in het eind leest je gewoon als een R in het begin van het woord hier - met een trillende tong).

Best ingewikkeld dus.


Daarnaast had ik daar (zoals iedereen) een bijnaam: Dida (lees Gida). Daar zijn bijnamen zó normal dat slechts beste vrienden en familie jouw echte naam weten.


Verder, moest ik in de laatse (bijna) 5 jaren nog opnieuw leren met nummers en tijd omgaan. Want ja:

"Laten we dan alles boven 20 andersom tellen", is Nederlanders hun motto.


Ooit hoorde ik dat iets 7en50 kostte en dacht:

"Wow! Dát lekker goedkoop! Doe maar!"

Maar in de kassa moest ik uiteindelijk 57€ betalen 😩🤦‍♀️ (of me schamen en zeggen dat ik verkeerd had begrepen....).


Tot jullie verassing, wiskunde was wél ooit een soort expertise van mij. Niet meer. Want god&@€%#! (Scheldwoord), ik ben altijd te lang bezig met het vertalen van wat ik hoor en vaak werkt het gewoon niet.

Je vraagt me hoeveel 55,48 + 54,62 is, maar wat ik hoor is 5584 + 4526 (ja, zonder koma's). Het resultaat kán gewoon níet klopen!!!!!


Maar ondanks alles en wat voor aanpassingen ik nog moet doen om bij jullie te blijven, doe ik het gewoon. Want Nederland voelt als thuis voor mij en ik ben blij dat ik hier mag zijn!!!!

22 views0 comments

Recent Posts

See All

Afgetrokken

Het was maart 2018 en we gingen op bezoek bij iemand. We reden weg toen ik een appje stuurde aan diegene die op ons wachtte: - "We zijn afgetrokken!" Altijd leuk hoe mensen ons lachend ontvangen...!

Ik vertrok

Ik was er niet helemaal klaar voor, maar ik was klaar met het wachten. Na het verkopen van (bijna) alle mijn bezittingen, sloot ik precies 5 jaar geleden de deur van mijn appartement in São Paulo voor

Wat een schattige poeppie!!!

"Ze hebben een poep gekregen. Hij is zo schattig!!!" Het was een puppy, natuurlijk. Het "oe" en "u" niet goed kunnen onderscheiden blijft mijn gevaarlijkste fout, blijkbaar.... Huur en hoer, poep en p