Nieuwe taal nieuwe ik

Door het leren van een nieuwe taal heb ik een "nieuwe ik" ontdekt.


Bijvoorbeeld, met betref tot netjes spreken, zou mijn moeder (als ze Nederlands kon), heel trots zijn. Ik ken en gebruik in deze taal bijna geen

scheldwoorden en dat is (helaas) anders in het Portugees.


Andere voorbeeld is mijn naam. Ja, toch wel. Terwijl ik hier gewoon Adriana Overgoor heet, In Brazilië (of in het Portugees), ben ik Adri-hãn-a Ower-Go-R

(want het V daar klinkt als W, het G lees je niet van diep in jouw keel maar gewoon als een G, en de R in het eind leest je gewoon als een R in het begin van het woord hier - met een trillende tong).

Best ingewikkeld dus.


Daarnaast had ik daar (zoals iedereen) een bijnaam: Dida (lees Gida). Daar zijn bijnamen zó normal dat slechts beste vrienden en familie jouw echte naam weten.


Verder, moest ik in de laatse (bijna) 5 jaren nog opnieuw leren met nummers en tijd omgaan. Want ja:

"Laten we dan alles boven 20 andersom tellen", is Nederlanders hun motto.


Ooit hoorde ik dat iets 7en50 kostte en dacht:

"Wow! Dát lekker goedkoop! Doe maar!"

Maar in de kassa moest ik uiteindelijk 57€ betalen 😩🤦‍♀️ (of me schamen en zeggen dat ik verkeerd had begrepen....).


Tot jullie verassing, wiskunde was wél ooit een soort expertise van mij. Niet meer. Want god&@€%#! (Scheldwoord), ik ben altijd te lang bezig met het vertalen van wat ik hoor en vaak werkt het gewoon niet.

Je vraagt me hoeveel 55,48 + 54,62 is, maar wat ik hoor is 5584 + 4526 (ja, zonder koma's). Het resultaat kán gewoon níet klopen!!!!!


Maar ondanks alles en wat voor aanpassingen ik nog moet doen om bij jullie te blijven, doe ik het gewoon. Want Nederland voelt als thuis voor mij en ik ben blij dat ik hier mag zijn!!!!

Recent Posts

See All

E agora?

Há tempos venho pensando em escrever um texto em português. Chegou a hora: Agora que o blog está censurado, esse espaço volta a ser principalmente meu e o filtro, portanto, menos rigoroso. Sempre escr

Zelf(ver)standig woorden

Zelfstandige naamwoorden zijn woorden die ‘een zelfstandigheid’ aanduiden. Dat kunnen concrete zaken zijn als mensen (man, Anneke), dieren (paard) en dingen (huis, hout). Maar het kunnen ook plaatsen