Waarom vertrok ik?


WK Windsurf 2015 - laatste werk vertegenwoordigen Brazilië

Het wordt mij vaak gevraagd waarom ik besloot om ooit zo'n mooi, groot en (theoretisch gezien) in ontwikkeling land als Brazilië te verlaten.


Het was bovenal een intuïtieve beslissing, maar die kon ik ook vrij snel op een rationele manier staven. Ik volgde mijn hart, mijn droom en subtiele signalen. Maar de economische en politieke situatie daar speelden ook een rol. Het feit dat mijn leven en professionele groei op een gegeven moment gestagneerd werden maakte de mogelijkheid om te vertrekken steeds aantrekkelijker.


We zijn inmiddels bijna vijf jaar verder en het is nog geen enkele moment geweest waar ik, rationeel gezien, spijt van kreeg. Elke keer als ik kijk naar hoe Brazilië zich in de tussentijd verder heeft ontwikkeld en wat daar allemaal steeds speelt, wees ik trots dat ik op tijd durfde te vertrekken.


We hebben het goed in Nederland, mens. Geloof me.

We zijn hier op een of andere manier allemaal voorzien van alle basisbehoeftes en hoewel nog ver van perfect is, het is veel dichter bij van ultiem voortreffelijkheid dan in veel landen met wat (misschien) aantrekkelijker klimaat en cultuur.


Brazilië is groot, heeft veel natuurlijk rijkdom, het is daar altijd lekker weer en de Brazilianen is bekend als een warm en gezellige bevolking. Maar (waarschijnlijk) door dezelfde redenen moeilijker - veel moeilijker - om te beheren. En dat corruptie een deel van de cultuur is helpt natuurlijk ook niet, maar die discussie ga ik nu niet in.


Economisch gezien is de situatie daar nooit echt geruststellend geweest. Toen ik in 2016 naar Nederland kwam, was 1 real (Brazilians geld) 3 euro waard. Inmiddels is die 7 euro waard. De minimumloon is in de tussentijd niet veel veranderd. Het was en blijft rond wat nu ongeveer € 183 is. En geloof me: hiermee kan je niet veel als je moet eten en graag nog een fatsoenlijk dak over je hoofd wilt hebben. Over woningen gesproken, 48% van de woningen heeft nog geen afvalwaterinzameling -en behandeling, wat behoorlijke gevolgen kan hebben op de volksgezondheid.


Trouwens, in Brazilië heeft niet iedereen een zorgverzekering. Dat is simpelweg voor vele niet te betalen en de overheid is niet aantoe om zorgtoeslag te voorzin. Er bestaat wél een respectabel goed functionerend publiek zorgsysteem, maar door de gigantische wachtlijsten kan je daar in noodgevallen beter niet op rekenen. Dus: of heb je geld en betaal je minimaal € 100 (voor jongere en gezonde mensen) per maand gedurende jouw hele leven (ja, vanaf geboorte), of ben je afhankelijk van het publiek systeem en neem je de bijhorende risico's.


Het publiek school (en kinderopvang) systeem is daar simpelweg belachelijk. Dus, indien mogelijk betaal men tussen €300 en €3.000 PER MAAND aan school en/of opvang. Wanneer dat niet mogelijk is, staan de kinderen op een wachtlijst voor scholen die ook niet veelbelovende toekomst perspectieven bieden.


Ik heb mazzel gehad. Ik groeide op een gezonde omgeving, heb altijd een dak boven mijn hoofd gehad, ben naar goede scholen gegaan en moest nooit zuinig mee gaan met eten. Als dank wilde ik graag een betekenisvol bijdrage leveren aan de maatschappij, maar dat leek me daar zo onhaalbaar dat ik uiteindelijk gedemotiveerde raakte en op een gegeven moment helemaal stil stond.


Maar leven is zo goed voor mij geweest, dat ik een nieuwe kans kreeg: in Nederland. En hier ben ik, mijn best aan het doen om opnieuw te beginnen, om mezelf te blijven ontwikkelen tot dat ik iets nuttigs aan de samenleven kan leveren.

Uiteindelijk was ik toch dáárvoor weg gegaan. Of ik uit een rationele redenering deed, of ik simpelweg mijn hart volgde, vertrok ik om weer in beweging te komen, dingen vanuit andere perspectief te zien en de bedoeling van mijn eigen bestaan verder te onderzoeken.


Jun. 2018 - Thuis in Nederland

58 views0 comments

Recent Posts

See All

Winter

Het is zaterdag 5 uur s'ochtends. Ik was net wakker toen ik de buurman hoorde zagen. Hij is vaak aan het klussen, maar zó vroeg in de ochtend had ik hem nog nooit bezig gezien. Een beetje slaperig, vr