Winnen is leuk, maar samen lopen is leuker!!!

October 31, 2018

 

 

Marujo was gisteren jarig. Hij werdt 4, denk ik. Ja, dat denk ik. Ik heb hem in 2014 op straat gevonden en hij was toen jonger dan een jaar, dus ik moest zelf een geboortedatum prikken en ik heb dus 29 oktober gekozen.

Als een soort verjaarsdags kado, heb ik ons net voor de NK Canicross ingeschreven. Hardlopen is zijn favoriete sport en opdracht. Volgens mij ziet hij hardlopen als zijn belangrijkste opdracht van elke dag. Het is zijn moment om geconcentreerd te blijven, goed naar mij te luisteren en SAMEN met mij werken. 

 

Zodra ik mijn heupgordel pak, staat Marujo enthousiast bij de deur. Na de eerste paar meters weet hij precies wat op de schema staat: duurloopje, korte intervallen, lange intervallen of een langere duurloop. Waarschijnlijk door mijn houding, energie of nog iets dat zelfs ik niet weet - of misschien krijg hij de schema’s van Peer ook via zijn mail?

Onze canicross wedstrijd carrière is in 2016 begonnen. Toen gingen we vaak samen hardlopen en ik merkte dat hij 90% van de tijd vooruit wil. We hebben een paar wedstrijden mee gedaan en we kunnen samen goed werken en presteren, maar we zijn geen professionele canicrossers - en dat willen we ook niet. 

 

Wat we willen is precies wat we al hebben en doen: een perfecte match waar we beide geen overbelasting van elkaar krijgen - want als hij me te hard zou trekken, dan zou ik meer moeten remmen dan hardlopen. En als ik te langzaam voor hem zou lopen, zou hij extra kracht moeten zetten. Maar zo kunnen we elke dag samen trainen - wat ik betwijfel of de snellere canicrossers kunnen doen. 

 

Marujo weegt slechts 17Kg. Hij is dun en gespierd. Ik ken een paar honden van 30Kg die zeker niet zo sterk als hij zijn. Maar ja, in de wedstrijden van hoger niveau lopen we tegen andere gespierde honden die vaak tussen de 30 en 40Kg wegen en idioot hard hun baasjes trekken. Het is soms heel mooi om te zien, maar vaker is het juist eng: de hond trekt hard, maar zó hard, dat de mensen hun looptechniek op bijzondere manieren moeten aanpassen. Ook op een zachte grond hoort je de zware “pá pá pá” van hun (heel lange) stappen. Het verbaasd me niet hoe vaak sommige mensen geblesseerd raken. 

 

Dus ja, vaak zijn onze kansen om te winnen wat minder, maar aan de andere kant kunnen we gezellig elke dag samen trainen zonder er last van te krijgen!!! En dat vinden WIJ leuker!

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Recent Posts
Please reload

Archive
Please reload

Search By Tags